Ik ben me er wel degelijk van bewust dat deze vakantie nogal wat strijdjes kent. Hylke versus Sander, Jos versus America, Myra versus America en nu dus weer Jaeda versus Myra. Maar werkelijk dit strijdje is te smeuig om niet met jullie te delen.
Mijn trouwe webloglezers zijn inmiddels wel bekend met de heerlijke darmgassen die mijn kampioentje Jaeda kan wegschieten. Slechts een aantal dagen geleden nog, joeg ze Sander en mij het hele huis door. Niet echt belonend voor haar zou je denken, maar blijkbaar toch wel. Immers het eerste wat we roepen is : JAEDA!!!! En vervolgens vlogen we op en sprinten we zo hard mogelijk weg. Onderweg al duwend en stompend naar elkaar want met zijn tweeën door de deur rennen lukt niet zo goed en natuurlijk wilde we allebei de eerste zijn. Dit hele spelletje bleek voor Jaeda toch leuker dan we dachten want de afgelopen dagen bleef ze haar darmgassen naar ons afvuren. En een beetje hondenkenner weet dat een hond gedrag alleen herhaald als het hem wat opleverd….in dit geval AANDACHT en een heel leuk spelletje CHASING TROUGH THE HOUSE. Nu wil het noodlot dat onze allerschattigste roodharige viervoeter genaamd Myra alles behalve dom is. Die heeft het één en ander zo eens aangekeken de afgelopen dagen en is tot de conclusie gekomen dat "als Jaeda het kan, zij het zeker beter kan!" Myra gebruikt een veel gemener wapen, daar kwamen we gisteren achter toen we in alle onschuld tv zaten te kijken ( the rising of Hannibal). We hadden eindelijk verse zuurstof want Jaeda lag aan de andere kant van de kamer. Doodstil zaten we met de tv zo zacht dat we moesten liplezen om haar maar niet wakker te maken. Lekker tegen elkaar aangeschurkt met slechts een schemerlampje aan, zodat het extra eng was Plotseling drong er een penetrant luchtje mijn neus binnen. Ik keek waar Jaeda lag, maar ik was nog steeds buiten de gevarenzone. Sander?? Ik schoof voorzichtig richting Myra, heel suptiel want ik wilde Sander niet beledigen. Ik vreesde dat ik dat toch gedaan had want Sander keek op een rare manier naar me en schoof gelijk bij me vandaan. Juist toen ik mijn mond open wilde trekken om mijn excuses aan te bieden ( ik trouw met hem in goede en slechte tijden en een beetje knoflook moet ik dan op de koop toenemen), juist op dat moment…..werd de lucht nog veel heftiger. Langzaam, heel langzaam, draaide ik mijn hoofd richting de bron van de geur.Uit mijn ooghoeken zag ik Sander hetzelfde doen. Wat the hell was dit? Myra keek me slaperig aan, en bewoog haar neus ook. Zij rook het ook! Ze snuffelde heftiger en heftiger en keek quasie verward naar haar achterste. Ze hief haar staart op en OEFFFFFFFFFFFF. ANAALKLIER!!!! MYRA!!!!!!!! Ik vloog overeind en nam Sander van schrik mee. Die is al zo gewend om te gaan rennen als ik dat ook doe hahaha. Dus sprintten we tegelijk richting de deuropening, boksend en beukend, tot……………..Jaeda de deur blokkeerde. Al tetterend van achteren was ze overeind gevlogen, geschrokken van alle comotie. En natuurlijk naderde daar van achteren Myra, die dit spelletje al helemaal doorhad.
Gevangen tussen twee gifwolken konden we nog maar één ding doen…..we vlogen in een scherpe bocht naar links de badkamer in, wetende dat beide dames slippend en glijdend de achtervolging in zouden zetten en elk moment om de bocht konden verschijnen. We keken elkaar aan en wisten tegelijk wat te doen. Zodra Myra en Jaeda de drempel overvlogen, sprongen we met een dubbele flikflak achterwaarts over ze heen weer naar buiten. Deur dicht en tochtkier afgesloten! We gaven elkaar een highfive en hebben een heerlijk avondje op de bank door gebracht. Het geknal en geknetter en gekreun uit de badkamer werd toch overstemd door de sappige geluiden van Hannibal.

Goed, jullie begrijpen dat alle frisse geurtjes in dit huis wat naar mijn hoofd gestegen zijn Ik zal proberen nu weer even serieus te worden. Maar even zonder gekheid, al deze verhalen berusten op een grote dosis waarheid. Dat serieus worden gaat achteraf toch niet lukken Dus vertelt Sander jullie wat we vandaag gedaan hebben……..
Liefs,
Hylke