Vanmorgen zat ik ineens recht overeind in bed. Niet omdat het me ineens te binnen schoot dat ik gisteravond helemaal niet geschreven had ( sorry sorry) maar omdat het zo hard onweert hier. Getverdekkie wat een begin van onze laatste dag in Florida Nu hopelijk klaart het nog op.
Gisteren zijn we toch nog een keer naar Seaworld geweest omdat we de show van Shamu de orka nog niet hadden gezien. Die was heel gaaf! Wat zo’n groot beest niet allemaal te leren is, onvoorstelbaar. Het was zeker de moeite waard. We hebben toch nog een paar uurtjes rondgescharreld daar, zodat we nu uiteindelijk toch het hele park gezien hebben. Daarna zijn we naar huis gegaan. Eigenlijk was de planning om nog naar Downtown Disney te gaan om een hapje te eten, maar we wilden eigenlijk allebei toch ook wel graag ons fimmateriaal bekijken dus uiteindelijk hebben we ons met een zak chips op de bank genesteld en de avond doorgebracht met het kijken naar de film en het luisteren naar mijn begeleidende gezets. En daar wordt je natuurlijk doodmoe van. Vandaar dat ik gisteren de puf niet meer had om nog achter de computer te kruipen
Nog één leuk incidentje. Ik kijk al de hele tijd dat ik hier in Amerika ben naar Court tv. Dat is een zender waarop ze allerlei woeste achtervolgingen van de politie laten zien, en beschrijven hoe ze verschrikkelijke moordenaars uiteindelijk achter slot en grendel krijgen. Heel spannend en zeer interessant. Het doet je beseffen hoe slecht de mens kan zijn en hoe verschrikkelijk doortrapt in het verzinnen van ‘crimes". Sander ging gisteravond tijdens de film nog even sigaretten halen. Omdat ik eigenlijk niet verder wilde kijken zonder hem, besloot ik de hondjes nog een kort rondje te geven. Het flitste echter behoorlijk van het ontweer, dus zodra ze hun behoefte gedaan hadden, besloot ik weer terug te keren naar huis. Voor ons huis stond ineens een auto geparkeerd. Een witte pick-up. Er zat niemand meer in, en er was ook niemand te zien. Waarom stond die nou precies voor ons huis? Als hij voor de overburen kwam, had hij zijn auto toch daar op de oprit kunnen zetten? Allerlei beelden van Court TV flitsten voor mijn ogen voorbij. Voor het zelfde geld zat er nu iemand in mijn huis!!! Oké ik had dan wel 2 honden bij me en die zouden met hun luchtjes best wat indruk kunnen maken op zo’n man, maar als hij een pistool had stonden we met onze windjes en anaalklierluchtjes toch mooi machteloos. Ik durfde niet naar binnen en besloot te wachten tot Sander weer terug was. Dat duurde niet lang gelukkig. Sander zei dat de pick-up er al stond toen hij wegging. Ik had hem gewoon over het hoofd gezien toen ik net naar buiten was gestapt. Dat stelde me wel iets gerust maar mooi dat Sander toch als eerste naar binnen moest Een snelle inspectie door het huis, leverde geen schokkende dingen op en dus ploften we beide weer neer op de bank. Plotseling schrokken we op van een klop tegen de ruit. Ik zat gelijk tegen het plafond en ook Sander leek gealarmeerd. Hij besloot om het huis te lopen en te kijken wat het was. Ik bleef veilig binnen en vond het maar niets dat Sander daar zo in zijn eentje liep. Maar hij was snel weer terug en nam me mee naar het raam waar op geklopt was. Hij deed de luxeflex omhoog en toonde me een vies slijmspoor. Kwijl van een vieze man die me had staan begluren? Nee, het was het spoor van een flinke kikker die via ons raam omhoog was geklommen Pfffffff, de rust daalde weer neer in de villa. Maar niet voor lang want plotseling hoorden we allebei duidelijk geluid in de hoek van de garage. Een soort gerommel? Een tweede gat in het plafond was natuurlijk het gevolg en Sander besloot ook moedig daar een kijkje te nemen. Eerst buiten…. maar volgens mij was het geluid van binnen gekomen en daar stond ik ineens alleen. Ik graaide een handvol met de scherpste mesjes die ik kon vinden, bij gebrek aan een groot slagersmes. Ik nam er maar gelijk een paar want dat eerste mes wordt altijd afgepakt door de ‘bad guy" en nu had ik tenminste nog reserve. Daar was Sander alweer. Buiten was niets te bekennen, dan de garage maar. Moedig gooide hij zijn brede torso door de deuropening en klikte het licht aan. Niets te zien. Dan maar op de zolder van de garage kijken, maar ook daar leek niets te zien. Plotseling hoorde ik het geluid van achter me vandaan komen. Ik schoot de keuken door de hal in, maar daar was niets te zien. Toen hoorde ik het weer achter me vandaan komen. Maar Sander was in de garage en had niets dichtbij gehoord. Het moest dus tussen de garage en de hal in zitten. Ons grote vermoeden is nu dat het de koelkast is geweest maar het mysterie is niet helemaal opgelost. Gelukkig bleef het geluid de rest van de avond weg en heb ik zowaar een goede nachtrust gehad Mijn volgende vakantie neem ik ook mijn CSI box mee Toch wel bijster handig als je zo nu en dan het huis eens kan controleren op andere vingerafdrukken dan je eigen
Groetjes Hylke